cms

Author: Myriam Thys

  • Het ware hart van Tunesië

    Het ware hart van Tunesië

    De nog erg authentieke medina van Kairouan

    Meteen als we de stadspoort van de eeuwenoude Medina passeren lijkt het alsof we een geschiedenisboek binnenwandelen. ‘Kairouan is na Mekka en Medina in Saoudi-Arabië én Jeruzalem de meest heilige plek ter wereld, het religieuze hart van Tunesië,’ vertelt Khalifa, onze gids. We staan op het met marmer bedekte binnenplein van de Oqba Ibn Nafi Moskee uit 671, waar de oudste preekstoel uit de moslimwereld staat. Onze in traditionele kleren gehulde gids, met een karakterkop die kan tellen, vertelt er druk gesticulerend en vol passie over.

    Kairouan
    Myriam Thys | cms

    De moskee zowel binnen als buiten getuigt van een elegante soberheid, geen blingbling, de authenticiteit van deze plek is magistraal. Het is dan ook heel terecht een Unesco Werelderfgoed site, net zoals de hele medina. Aan een vaart die verbazingwekkend is voor zijn leeftijd loodst onze gids ons door de smalle straatjes. Elke deur lijkt een verhaal te vertellen. Het is alsof de hele medina weggelopen is uit een filmdecor. En dat klopt nog ook, veel scenes van Raiders of the lost ark’ werden hier gedraaid.

    Kairouan
    Myriam Thys | cms

    We bezoeken de Moskee met de drie poorten, met de oudste gebeeldhouwde façade uit de Islamitische kunst en het mausoleum van Sidi Sahbi, de kapper van de profeet, wiens haar hier mee begraven is. In kleine ateliers zien we zowel mannen als vrouwen tapijten weven, niet voor toeristen, maar voor lokale klanten. Bij Chez Halima leren we het typische gebakje van de stad maken, makroudh, mierzoet maar erg lekker. We voelen ons overal meteen welkom. De sfeer in de medina is sereen, zelfs een beetje devoot.

    De dar: Dar Alouini Kairouan, waar we logeren, ligt op een steenworp van de grote moskee. Het is een nieuwe dar die gebouwd werd volgens de plannen van een eeuwenoud gastenverblijf, met ingewikkelde tegelpatronen, hoge plafonds en een gezellige vibe.

    Kairouan

     

    Er is een spa met een hammam, een klein zwembad en een dakterras dat uitkijkt over de wondermooie medina. De vriendelijke eigenaars zijn antiekverzamelaars, de collectie die verspreid is over het hele huis, is een grote meerwaarde.

    Kairouan
    Myriam Thys | cms

    Tip: El Brija, een restaurant op de stadsmuur, is een echte aanrader, we eten er typische Tunesische gerechten met een moderne twist, o.a. de inktvis is er heerlijk en het mooie uitzicht is de kers op de toch al goed gevulde taart.

    De betoverende blauw-witte medina van Sousse

    Wanneer we Bab El Garbi, de 16de eeuwse stadspoort van de medina van Sousse doorwandelen voelen we pure magie. We komen in een ander universum terecht. De rust overvalt ons als een zacht dekentje. De medina met haar witgekalkte huizen en blauwe geverfde deuren ruikt naar zilte zeelucht gemengd met de geur van leder, munt, koriander en versgebakken brood.

    Sousse
    Myriam Thys | cms

    Sousse is erg toeristisch in vergelijking met Kairouan, maar de medina zorgt voor een rustpunt. Onze gids wil ons de mooiste kant van de notoire badstad laten zien en begint met de Kasbah en het archeologisch museum. We worden er compleet omver geblazen door de prachtige, vaak gigantische mozaïken uit de Romeinse en Byzantijnse periode. Maar het liefst verdwalen we in de gezellige wirwar van straatjes, waar katten overal lui liggen te soezen. De koffie die we drinken, klaargemaakt in heet zand, is sterker dan het zonlicht dat wordt weerkaatst op de spierwitte muren. De medina van Sousse blijft plakken als zeezout op een natte huid, we zijn helemaal verkocht.

    Sousse
    Myriam Thys | cms

    De dar: Om de grote hotels en de drukte in de stad te vermijden kiezen we voor Dar Jedeti Khadij in het vissersdorpje Khadija nabij Sousse, meteen ons favoriete adres van deze trip.

    Sousse
    Myriam Thys | cms

    De jonge bevlogen eigenaars studeerden architectuur en dat is eraan te zien. Verschillende huizen vormen één zonnig, hip geheel. Met een prachtig dakterras. Net zoals in de medina in Sousse is alles wit geschilderd met blauwe accenten. De vijf kamers, die uitkijken op de patio en het zwembad, zijn met zeer veel smaak ingericht, net zoals de lounge.

    Sousse
    Myriam Thys | cms

    Tip: Blijf ook eten in de dar, de eigenares is een uitstekende kok, de heerlijke lokale gerechten samen met haar innemende verhalen zorgen voor een onvergetelijke avond.

    De kleine, charmante medina van Hammamet

    Net als Sousse is Hammamet een erg populair vakantieoord, de stranden zijn er mooi, maar in de zomer overvol. De lente en herfst zijn uitstekende momenten om er naartoe te gaan.

    Hammamet
    Myriam Thys | cms

    Ook in de medina, waar een ongedwongen sfeer hangt, is het dan rustig. Speciaal is dat de oude vestingmuren werkelijk tot in het water staan. Vanuit de Kasbah, het oude fort, zien we de golven tegen de rotsen aanzwepen.

    Hammamet
    Myriam Thys | cms

    Witte muren schitteren in de zon, felblauwe deuren staan uitnodigend open en gunnen ons een blik in de zonnige patio’s. De geuren van heerlijke kruidenmengsels vullen de smalle straatjes. In de shops vinden we kleurrijk aardewerk en mooie sjaals. Onderhandelen wordt hier als sport gezien. Deze medina is misschien klein qua oppervlakte, maar heeft een heel groot charmegehalte.

    De dar: Dar Beldi ligt op 5 km van het centrum van Hammamet, ver weg van het massatoerisme. De tien kamers zijn vrij basic, maar de vriendelijkheid van het uitbatende koppel en het mooie buitenzwembad compenseren dat ruimschoots. Er wordt bovendien uitstekend gekookt en de rust is er overweldigend.

    Hammamet
    Myriam Thys | cms

    Tip: er is een leuke markt vlakbij, waar je het dagelijkse leven in een buitenwijk kan zien, een plek waar geen toeristen rondlopen en iedereen nog authentiek is.

    De bruisende medina van Tunis

    Druk, chaotisch, maar ook bruisend en kleurrijk, de gigantische medina van Tunis is een bijzondere plek en is net als eerdergenoemde medina’s en met evenveel reden Unesco Werelderfgoed. Verdwalen in de smalle steegjes kan je hier letterlijk nemen. We proberen onze weg te zoeken tussen koperwerkers, parfumeurs en juweliers waar het goud eindeloos blinkt.

    Tunis
    Myriam Thys | cms

    De Zitouna moskee staat als het kloppende hart middenin een doolhof van straatjes die gonzen van de bedrijvigheid. Achter de soms ruwe gevels schuilen er schitterende stadspaleisjes, de dars, met binnenplaatsen waar de zon als een nieuwsgierige buur binnenglipt. We drinken muntthee met pijnboompitten op een druk dakterras waar we de hele medina kunnen overschouwen. Het lijkt alsof de tijd vertraagt ondanks de voortdurende drukte. Het is de mix van exotische geuren, stemmen en felle kleuren die hier voor sfeer zorgt.

    Tunis
    Myriam Thys | cms

    De dar: Onze favoriete dar hier is La Chambre Bleue, uitgebaat door een Fransman, elke kamer is een kunstwerk, met als toppunt la chambre bleue, een ruimte met een prachtig beschilderd plafond, antieke meubels met een artistieke flair, wat het heel laid-back maakt.

    Onze dar: dar Ben Gacem Pacha is een gezellig boetiekhotel opgetrokken rond een centrale patio. Het huis is al drie generaties in handen van parfumeurs. Zeven kamers in een charmante Tunesische stijl met mooie tegels, houten plafonds en vele mozaïeken. De eigenaars bezitten een tweede dar in dezelfde authentieke stijl, waar we dineren. Ben Gacem Pacha is erg goed gelegen, in de medina, vlakbij de souks, dus we kunnen shoppen tot de nacht valt.

    Tunis
    Myriam Thys | cms

    Tip: Je kan ontzettend lekker eten in Fondouk El Attarine, een caravanserai middenin de souks. Hun Brique à l’oeuf, die we voor geen goud willen missen als we in Tunis zijn, is heerlijk. De kwalitatieve handycraftshops op de eerste verdieping, traditioneel met een hippe twist, zijn ook zeker niet te missen.

    Een ding is zeker een dar is zoveel meer dan een huis, het is een plek waar traditie, familiegevoel en geschiedenis samenvloeien en mekaar aanvullen op een begeesterende manier. Een trektocht van dar tot dar is dan ook de beste manier om de ziel van het echte Tunesië te ontdekken.

    Deze reis werd gerealiseerd in samenwerking met Discover Tunisia en Tunisair.

  • Veere en Zierikzee, twee unieke Zeeuwse stadjes

    Veere en Zierikzee, twee unieke Zeeuwse stadjes

    De Grote Kerk die buiten proportie is voor het kleine stadje Myriam Thys | cms

    Schotse wol zette Veere op de kaart

    Wol was gedurende eeuwen het belangrijkste product in Veere. In 1541 werd het de stapelplaats voor Schotse producten zoals linnen, zalm en boter, maar vooral wol. Gevolg: een Schotse kolonie vestigde zich er en bouwde hun eigen kerk, pakhuizen en een aantal prachtige woningen, waarvan er nog enkele te bewonderen zijn in het gezellige haventje.

    Sstraatbeeld, een van de vele gezellige straatjes Myriam Thys | cms

    De Schotse wolhandel heeft Veere op de kaart gezet. Een sierlijke cisterne, met een ondergrondse vergaarbak voor regenwater, waarin de wol gewassen werd, getuigt nog stil van deze hoogdagen. Intussen hebben de Schotse schepen vol wol plaats gemaakt voor plezierjachten in het haventje.

    Campveerse Toren se reflétant dans le lac de Veere Myriam Thys | cms

    Tijdloze charme: de Campveerse Toren

    Veere was ooit een vestingstad, wat de belangrijkheid van dit havenstadje nog eens extra in de verf zet. Een van de opvallendste gebouwen is de 15de eeuwse Campveerse Toren die deel uitmaakte van de oude vestingwal en als enig overblijfsel de honneurs waarneemt. Hij spiegelt zich terecht trots in het strakke wateroppervlak van het Veerse Meer.

    Torensuite Campveerse Toren Myriam Thys | cms

    De Campveerse Toren werd meer dan 500 jaar geleden een herberg en is dat nog steeds, wat het een van de oudste van Nederland maakt. Wij checken er met veel plezier in en verblijven er in de unieke torensuite, die uitkijkt op het meer én de haven. De zonsopgang maken we live mee vanuit onze gigantische slaapkamer, romantischer wordt het niet. Het licht in Veere is bijzonder mooi, wat heel wat kunstenaars naar hier doet afzakken. Maar ook ons fotografenhart klopt een stuk sneller. De reflectie van de Campveerse Toren, gehuld in de rode ochtendgloed, in het stille water van het meer, zorgt voor tijdloze beelden.

    Prachtige cisterne waar in de 15de eeuw de wol werd gewassen Myriam Thys | cms

    Nostalgische gevoelens.

    Dat Veere ooit een belangrijke haven was kan je nog zien aan de Grote Kerk, een kruisbasiliek, die buiten proportie is voor het stadje dat slechts een zakdoek groot is. Waar we ook staan, hij torent overal bovenuit. Een ander iconisch gebouw is het laatgotische, flamboyante stadhuis, een architectonisch meesterwerk dat nu deel uitmaakt van het Museum Veere, dat ook deels in twee Schotse panden aan het haventje is ondergebracht.

    Het Flamboyante laatgotische stadhuis op de gezellige markt, nu voor een deel Museum Veere Myriam Thys | cms

    De cafeetjes en restaurants aan de jachthaven staan synoniem voor pure gezelligheid. Van de vele originele shops, die we ook elders in het stadje vinden, is Oma’s snoepwinkel onze favoriet. Het lijkt alsof de klok er een stuk trager tikt. 101 oude Zeeuwse en Nederlandse snoepjes zoals stroopsoldaatjes, kaneelstengels en de populaire boterbabbelaars roepen nostalgische gevoelens op.

    Overal gezellige terrasjes Myriam Thys | cms

    Royaal dineren

    Met een enorme kreeft in elke hand verwelkomt de manager én chef van de Campveerse Toren ons. Oosterscheldekreeft is een specialiteit in Zeeland en die moet je geproefd hebben. Het seizoen loopt van eind maart tot 15 juli en de beste plek om dit uit te proberen is het historische restaurant in de toren met uitzicht op het meer en de jachthaven.

    Manager en chef van de Campveerse Toren met twee Oosterscheldekreeften Myriam Thys | cms

    Het is een plek waar ons oude koningspaar Albert en Paola af en toe hun voeten onder tafel steken, net als de Nederlandse koninklijke familie. Nog vroeger liet Willem van Oranje twee van zijn vier bruiloftsdiners hier doorgaan, ook de Russische tsaar Peter de Grote at en sliep er, net zoals Grace Kelly. Nog een leuk weetje: Tijl Uilenspiegel werd geschreven in dit historische pand, dat ook heel geliefd was bij schilders en schrijvers. Een historische plek, waar royaal dineren dus letterlijk mag genomen worden. Behalve in de Campveerse Toren kan je ook uitstekend eten in De Werf, aan de overkant van de haven. Het heeft een enorm terras dat uitkijkt op het stadje en dat al verschillende keren de titel mooiste terras van Nederland wegkaapte. En of dat dat nog niet genoeg is, ze hebben er ook nog eens de beste ober van Nederland rondlopen.

    Strandje aan het Veerse Meer Myriam Thys | cms

    Zierikzee, een monumentenmarathon

    Zierikzee ligt slechts op een half uurtje rijden van Veere. Als we onze stadswandeling beginnen aan de Noorderhavenpoort, een van de drie stadspoorten die bewaard bleven, lijkt het alsof we een oude pentekening binnenwandelen. In de gedempte haven liggen enkele prachtige historische boten.

    De Noordhavenpoort, een van de drie unieke stadspoorten van Zierikzee Myriam Thys | cms

    De skyline van Zierikzee wordt gedomineerd door iconische gebouwen die het stadje een historische grandeur geven, zoals de Dikke Toren die zijn naam niet gestolen heeft. Hij moest 130m hoog worden, maar allerlei rampen dwarsboomden de plannen. De toren maakte deel uit van de Sint Lievensmonsterkerk, nu vervangen door de neoclassicistische Nieuwe Kerk, die er uitziet als een Griekse tempel. Onze wandeling wordt een echte monumentenmarathon, er zijn er zomaar even 568, waarvan een groot deel beschermd.

    De gedempte oude haven en de mooie Zuidhavenpoort op de achtergrond Myriam Thys | cms

    Het rijke verleden

    Zierikzee is een stuk groter dan Veere, maar dat neemt niks weg van de charme. Het 16de eeuwse stadhuis weerspiegelt de enorme welvaart uit die periode. Elke steen in Zierikzee getuigt van een rijk verleden. Die lange en bewogen geschiedenis ontdekken we in het Stadhuismuseum, waar veel aandacht uitgaat naar Cristóbal de Mondragón, bevelhebber tijdens de 80-jarige oorlog, wiens naam voor eeuwig met de stad verbonden blijft. Meteen een van de redenen dat we het hippe Romantik hotel Mondragon aan de oude haven tot onze slaapplaats bombarderen. We laten er ons ook culinair verwennen in het gastronomische restaurant Cristó, waar een jonge getalenteerde chef op Franse leest geschoeide gerechten klaarstoomt, gelinkt aan het verleden van Zierikzee én het beste uit de Zeeuwse Delta.

    Zierikzee, Gasthuiskerk Myriam Thys | cms

    Ogen tekort

    We hebben ogen tekort: de voormalige visafslag op het intieme Sint Jacobshof, de schilderachtige bruggetjes, of het oudste huis van de stad, het 14de eeuwse Huis de Haene zijn stuk voor stuk unieke monumenten. Maar ook de nieuwe haven met een overvloed aan leuke cafés en restaurants, annex gezellige terrasjes en de twee windmolens Den Haas en De Hoop zijn plekken die je moet gezien hebben.

    Mooie straat met statige patriciërshuizen Myriam Thys | cms

    Typisch Nederlandse street art bewonderen we op het mooie Montmaertre plein, niet te verwarren met dat van Parijs. Ook hier vinden we terrasjes in overvloed. Net als de geschiedenis is de gezelligheid in Zierikzee en Veere een van de belangrijkste redenen om deze twee Zeeuwse parels op je agenda te zetten.

    De gedempte oude haven en de mooie Zuidhavenpoort op de achtergrond Myriam Thys | cms

    Een paar leuke uitstapjes

    Een ding is zeker, Zeeland is plat, dus fietsen huren is een must. Het eerste dat we doen is rond het Veerse meer rijden, waar we overal leuke picknickplekjes vinden. Daarna peddelen we richting kust. Het vlakbij gelegen Vrouwenpolder heeft een ultra breed strand, een paradijs voor kitesurfers en zonnekloppers. Domburg is dan weer het meest mondaine badstadje in de buurt. Onze boottocht over het Grevelingenmeer, het grootste zoutwatermeer van Europa, vanuit Brouwershaven, is bijzonder relax. We zien er niet alleen veel watervogels maar ook een hele familie zeehonden, waarvan enkele nieuwsgierig naar onze boot zwemmen.

    Typisch straatje in Zierikzee met De Hoop, op de achtergrond Myriam Thys | cms

    Het dramatische verhaal van de grote waterramp in 1953, waarbij bijna 2000 doden vielen, kan je ontdekken in het Watersnoodmuseum in Ouwekerk, een museum dat je meteen naar de keel grijpt. Een gevolg van de ramp zijn de Deltawerken, die ook wel eens het 8ste wereldwonder worden genoemd. We kunnen het zelfs binnenin bezoeken.

    Brasserie Maritime Myriam Thys | cms

    Het is een van de mooiste voorbeelden van hoe de Nederlanders met water omgaan en er zich tegen beschermen. Niemand doet hen dit na in de wereld. En als je al dat water beu bent dan is er nog Wijnhoeve de Kleine Schorre in Dreischor, waar je lekkere Zeeuwse wijnen kan gaan proeven, die ontzettend goed matchen met alles wat uit de zee komt. Cheers!

    De Wijnhoeve Myriam Thys | cms
  • Tanzania: ‘Into the wild’ Een safari met epische proporties

    Tanzania: ‘Into the wild’ Een safari met epische proporties

    Arusha de hoofdstad Myriam Thys | cms

    Arusha, begin en eindpunt

    Dala dala’s, minibusjes met religieuze prenten en namen als Doctor Beat en Black Idea banen zich een weg door een stroom van stootkarren, kleurrijk versierde piki piki’s (motortaxi’s), gammele trucks, loslopende koeien, ezels en geiten. Ook elke vrije centimeter naast de weg wordt benut door verkopers en lui die zowat alles repareren. Een kast of een matras nodig en alleen je fiets bij je? Geen probleem, niks is onmogelijk in Arusha, de drukke hoofdstad van Tanzania. Ik hou wel van die chaos. De Kilimanjaro, het dak van Afrika, die hier normaal de skyline domineert, verstopt zich achter enkele wolken. Als ik tenslotte de passagiers van een bus die in panne staat in het gras zie liggen, terwijl de chauffeur het probleem rustig wegsleutelt, is de toon meteen gezet voor de verdere reis: pole pole…

    Tarangire geagiteerde olifant Myriam Thys | cms

    Tarangire N.P, een paradijs voor olifanten

    Een geagiteerde olifant zwaait dreigend met z’n oren, toetert erop los en maakt voorwaartse bewegingen. Wegwezen dus. Tarangire, Tanzania’s wildpark met de meeste olifanten, is ook bekend voor zijn enorme baobabbomen die het landschap een unieke touch geven. ‘s Nachts aan het kampvuur hoor ik leeuwen brullen in de verte en ’s ochtends word ik wakker van een neushoornvogel op mijn terras. Ik vertrek vroeg op safari, de Tarangire rivier is de beste plek om dieren te spotten.

    Tarangire giraffen Myriam Thys | cms

    Het lijkt alsof ik op de eerste rij zit bij een Nat Geo documentaire. Kudu’s, olifanten, giraffen en zebra’s komen en gaan. Tientallen bavianen versperren iets verder de weg, er zijn veel baby’tjes bij. Het is ontzettend leuk om ze te observeren. Ze gedragen zich echt als mensen. Ruzie, liefde, macht, onmacht, ik zie scenes die niet zouden misstaan in een reality show. De mannetjes lopen dreigend op de jeep af, maar besluiten om toch de brousse in te rennen met de hele sliert achter zich aan. Eén baby’tje blijft ons aanstaren, maar wordt weggeritst door de moeder.

    Tarangire rivier vol met nijlpaarden Myriam Thys

    Flamingo’s à volonté, Lake Manyara

    Afdalen naar het Manyara Lake, een van de mooiste meren van het land, is als door een fotoboek bladeren. Het meer verandert net zoveel van kleur als een diva van outfit switcht. De algen in het water hebben er veel mee te maken. Manyara Lake ligt te blinken in de zon tegen een perfect blauwe hemel. Hoe dichter ik kom hoe rozer het wordt, de duizenden flamingo’s zitten daar voor veel tussen.

    Lake Manyara het meer met duizenden flamingo’s en enkele zebra’s en een impala Myriam Thys

    Niet alleen ik staar met open mond naar zoveel schoonheid, een zebra, een gnoe en een paar giraffen doen net hetzelfde. Ook vogelliefhebbers halen er hun hartje op met ruim 350 verschillende soorten. Behalve de ontelbare flamingo’s zie ik een waaier aan watervogels, maar ook gieren en zelfs een maraboe die statig voorbijloopt, de natuur op z’n best. Raphael, mijn gids lacht plots geheimzinnig, hij heeft een paar staarten uit een accaciaboom zien hangen. Drie boomleeuwen liggen gezapig op een tak, zich onbewust van onze aanwezigheid, terwijl één leeuwin niet alleen haar welpje, maar ook ons scherp in de gaten houdt. Het Manyara Nationaal Park is bekend om dit vreemde fenomeen van klimmende leeuwen. Je vindt ze verder enkel nog in Oeganda.

    Dorpsleven met kindjes Myriam Thys | cms

    Het eenvoudige dorpsleven

    Mto Wa Mbu village, ook gekend als Mosquito River village, ligt tussen Manyara lake en de Ngorongoro krater. Het is gekend voor de honderden ooievaars die hier in de bomen zitten. Hun gesnater is oorverdovend, ik spring van links naar rechts, de grond onder me is al helemaal wit. Maar wat een spektakel. De lokale markt is chaotisch maar erg kleurrijk. Op de bananenplantages in het dorp worden meer dan 30 soorten bananen gekweekt, de straten liggen dan ook vol met gigantische trossen. Vrouwen lopen er tussen met een volledige klerenwinkel op hun hoofd, ‘het leven zoals het is’ in Tanzania. Enkele jongeren die op hun motors hangen vragen waar ik vandaan kom. Ze associëren België met 2 dingen: Stella Artois en Lukako.

    Maasai vrouwen scheren zich kaal maar compenseren met juwelen Myriam Thys | cms

    Maasai mannen springen voor Engaï

    Een tiental jonge mannen, gehuld in kleurrijke shuka’s (dekens) springen een gat in de lucht, letterlijk. Ze geloven dat hoe hoger ze springen, hoe dichter ze bij hun god Engaï komen. Mukoro, een van deze Maasai jongens nodigt me uit in zijn dorp. Hij is een van de 42 zonen van de 10 vrouwen van het stamhoofd, hij studeert en spreekt goed Engels, maar kan het stamleven moeilijk missen. Er leven 120 etnische groepen in Tanzania, waarvan de semi-nomadische Maasai het bekendst zijn. Hun herderstalent is legendarisch. Terwijl de mannen met hun koeien en schapen de savanna met wilde dieren trotseren, bouwen de vrouwen hutten gemaakt van gras, modder en koeienmest. Het dorp, de doma, dat uit één familie bestaat, is omheind met doorntakken om de roofdieren buiten te houden.

    Dorpsleven Myriam Thys | cms

    Overgangsritueel bij de Maasai

    De Maasai houden erg vast aan hun cultuur en dat maakt een reis door Tanzania extra boeiend. Maasai vrouwen scheren hun haar af, maar hun kaalheid wordt gecompenseerd met verbluffende juwelen gemaakt van fijne pareltjes, waarvan elke kleur een betekenis heeft. Ze worden al op jonge leeftijd uitgehuwelijkt aan doorgaans veel oudere mannen. De jongens blijven in de doma van de familie wonen. Diezelfde dag ontmoet ik twee Maasai jongetjes van een jaar of 14 langs de weg. Voor hun overgangsritueel, eunoto, moesten ze vroeger een leeuw doden om hun moed te bewijzen en man te worden, dat is gelukkig verleden tijd. Nu moeten ze vee stelen bij een naburig dorp. Hun gezichten zijn beschilderd met witte traditionele patronen om niet herkend te worden. Ze lijken stoer, maar hun ogen verraden angst.

    Ngorongoro zachte hellingen en veel groen in de 265 km2 grote krater Myriam Thys | cms

    Ngorongoro, de tuin van Eden

    Een natuurwonder, dat is de 265km2 grote Ngorongoro krater zonder twijfel. Deze uitgedoofde vulkaan, die niet voor niks op de Unesco Werelderfgoedlijst staat, is een machtig decor voor een safari. Wanneer ik bij zonsopgang vertrek, rollen de wolken zich rond de kraterrand die felgroen kleurt door de frequente nevel.

    Ngorongoro leeuw Myriam Thys | cms

    Niet alleen het heldergroene landschap, dat contrasteert met de rode aarde is uniek, het is ook een paradijs voor groot wild, behalve voor giraffen die niet in staat zijn in de krater af te dalen. Een cheetah rent voorbij, twee gestroomlijnde luipaarden poseren als geroutineerde modellen voor mijn camera, een eind verder versperren een paar leeuwinnen met hun welpjes de weg. Ik zie in deze tuin van Eden alles wat ik nog wilde zien en niet in het minst twee zwarte neushoorns, die ervoor zorgen dat ik na een paar dagen al de big five kan afvinken.

    Ngorongoro uitzicht op de krater de tuin van Eden Myriam Thys | cms

    Serengeti, de grote migratie een epische ervaring

    Eenmaal weg uit het Ngorongoro NP kijk ik uit op een kale vlakte, tot zich aan de horizon lange rijen gnoes en zebra’s aftekenen. Al snel vult de Serengeti zich met duizenden van hen. Wat een spektakel, de grote migratie is begonnen.

    Serengeti de grote migratie Myriam Thys | cms

    Ongeveer 1 miljoen gnoes en 500.000 zebra’s volgen de regen. Ze vertrekken op hun 1200 km lange odyssey naar het Maasai Mara NP in Kenia. Voor hen is het gras aan de overkant letterlijk altijd groener. Het is het grootste wildspektakel ter wereld, een van de meest epische ervaringen in Afrika. De dieren worden gedreven door hun instinct, want het is een gevaarlijke tocht. Zebras hebben de beste ogen, gnoes een hele goeie neus, gebundeld zijn ze dus sterk.

    En dat is maar best ook, want voor roofdieren is dit hét culinaire event van het jaar, ze achtervolgen hardnekkig de kilometerslange slierten en pikken de zwakste dieren eruit. De overtocht van de Mara rivier is het gevaarlijkst, want ook voor krokodillen is dit een jaarlijks niet te missen festijn. De rivier oversteken is een soort Russische roulette. Dit is het rauwe ongefilterde drama van de natuur en tegelijk de ultieme safari ervaring, met als extra climax een ballonvaart over de Serengeti bij zonsopgang.

    Getest: drie bijzonder luxueuze lodges

    Tangarire Tree Tops

    Tangarire Tree Tops lodge een van de hutten cms | cms

    Tangarire Tree Tops in het Tangarire NP, is een van de toplodges van het land, de lounge area is opgetrokken rond een indrukwekkende 1000 jaar oude baobab. Mijn steltenhut, een van de 20, is groot genoeg om feestje in te geven. Ben helemaal weg van het interieur, traditioneel met een moderne touch, maar vooral heel smaakvol. Vanop mijn terras kijk ik magisch uit boven de bomen, het wild is overal. Rond het unieke infinity zwembad zie ik tijdens het diner verschillende dieren passeren, die aan de verlichte waterput beneden, hun dorst komen lessen. Napraten en sterren kijken doe ik tenslotte aan de gezellige vuurput.

    Tangarire Tree Tops infinity zwembad cms | cms

    Serengeti Migration Camp

    Serengeti Migration Camp mijn kamer Myriam Thys | cms

    Serengeti Migration Camp, een luxueus ingerichte lodge in het noorden van de Serengeti, is dé ideale uitvalbasis voor de grote migratie! Een olifant eet de takken leeg naast mijn hut. Deze nabijheid van wilde dieren zorgt voor een unieke wildbeleving. En of ik nu aan het dineren ben onder de sterren, of aan het zwembad zit aan de rivier, waar het lijkt of ik naar een natuurdocumentaire zit te kijken, ik voel me 100% in Afrika. Vanop mijn terras heb ik een 360° zicht op de oneindige vlaktes van dit wildpark, waar de grote migratie voor spectaculaire beelden zorgt. Elke gast wordt ’s avonds door een Maasai naar zijn luxetent begeleid. Tweemaal zo groot als ik zorgt hij ervoor dat geen roofdier onverwacht mijn pad kruist. ‘Safety first’.

    Serengeti Migration Camp lounge en terras Myriam Thys | cms

    &Beyond Nogorongoro Crater

    &Beyond Ngorongoro Crater lodge de hutten op de rand van de krater Myriam Thys | cms

    &Beyond Nogorongoro Crater lodge is een van de spectaculairste lodges van Afrika. Gebouwd op de rand van de Ngorongoro krater, biedt het adembenemende uitzichten. De extravagante schoonheid van deze lodge, waar de Maasai cultuur versmelt met de grootsheid van Versailles, is met niks te vergelijken. Wanneer ik mijn stijlvolle Maasai hut binnenwandel, vallen eerst de kristallen kroonluchters op, hangend aan een bananenbladeren plafond. Grote kasteelkandelaars verlichten de badkamer waar, jawel… mijn butler mijn bad vol rozenblaadjes heeft gestrooid. De rest van het decor is pure barok. Mijn favoriete plekje is de lounge, chic, maar tegelijkertijd heel gezellig en laid back. Het werd gebouwd rond een boom waardoor natuur en luxe een harmonieus geheel vormen.

    &Beyond Ngorongoro Crater lodge in mijn hut cms | cms
  • Slovenië, het groene hart van Europa

    Slovenië, het groene hart van Europa

    Ljubljana, oude wereldcharme

    Ljubljana, een echte tongbreker, combineert moeiteloos de charme van de oude wereld met een kosmopolitische flair. De Ljubljanica rivier is de slagader van de stad, de vele bars en restaurants op de oevers zorgen voor een gezellige zomerse sfeer.

    Ljubljana de drievoudige brug en de Franciscaner kerk Myriam Thys | cms

    Ljubljana is een studentenstad, dus ambiance verzekerd. De iconische drievoudige brug die naar het bruisende centrum leidt is mijn favoriete plek. De Drakenbrug, gebouwd in 1901 is dan weer erg fotogeniek. Omdat de draak het symbool is van Ljubljana, sieren vier schitterende bronzen exemplaren de hoeken. Ze zouden volgens een legende met hun staart zwaaien telkens er zich een maagd op de brug waagt.

    Ljubljana drievoudige brug met op de achtergrond het kasteel Myriam Thys | cms

    Ook de kleurrijke architectonische pareltjes in het historische hart zijn een lust voor het oog, met als meest opvallende gebouw de rode Franciscaner kerk op het Prešeren plein. Het mooiste zicht op de stad heb ik vanop het kasteel dat hoog boven Ljubljana uittorent. In de zomer kan je er een openluchtconcert meepikken, een museum bezoeken of eten in een van de twee uitstekende restaurants.

    Triglav Nationaal Park Myriam Thys | cms

    Triglav, de natuur wenkt

    De volgende nacht logeer ik in het Kamnik-Savinja gebergte, dat gescheiden is van de Julische Alpen door de Sava vallei. Een ideaal uitgangspunt om de bergen in te trekken. Nog voor ik één stap zet word ik al getrakteerd op een prachtig panorama op de vallei. Na een korte hike kijk ik uit op de Triglav, de ongekroonde koning van de Julische Alpen en met zijn 2864m meteen ook het hoogste punt van het land.

    Myriam Thys | cms

    De berg met zijn drie koppen is het symbool van Slovenië. Het is een gebied vol steile pieken, gletsjers, dicht beboste flanken, uitgestrekte meren en watervallen, een paradijs voor hikers. Op een panoramisch punt maak ik kennis met Lepa Nadia, vrij vertaald als de mooie Nadia. Het lijkt alsof deze dame zich heeft neergevlijd op de toppen van de bergen en haar lange haar laat wapperen op een van de flanken. En geloof het of niet maar ik speel een partijtje golf op de hoogst gelegen mini golf ter wereld, tot een majestueuze zonsondergang al mijn aandacht opeist.

    Soca Vallei Tolminkloof Myriam Thys | cms

    Avontuur in de Soca vallei

    In het westen ligt de idyllische Soca vallei, een natuurlijk paradijs met smaragdgroene meren en rivieren, met op kop de Soca rivier, die soms met zachte gratie en vaak met donderend geweld zich een weg baant door kloven en langs torenhoge kliffen. Voor wie van natuur en avontuur houdt is dit dé plek om te hiken of te wildwaterraften.

    Soca Vallei Tolminkloof Myriam Thys | cms

    Prachtige landschappen flitsen aan me voorbij terwijl ik al peddelend het woelige water probeer te bedwingen. In zo’n kano word je echt omhelst door de natuur. Vliegvissen kan hier ook, een meer meditatieve bezigheid, want aan rustige plekjes is er geen gebrek. De ongerepte natuurlijke schoonheid doet op een of andere manier de tijd vertragen. Een ding is zeker, ik weet waarom de Soca de ‘Mooiste Alpenrivier’ wordt genoemd. Alleen de kleur al, veroorzaakt door de vele mineralen in het water, is uniek. En haar parcours is zonder meer adembenemend.

    Bled meer lukaszimilena – stock.adobe.com

    Het Bled meer, populairste highlight

    Veruit de populairste en meteen ook een van de mooiste highlights van Slovenië is het sprookjesachtige meer van Bled, een iconische plek die in de zomer overstelpt wordt door toeristen. `Vanop het kasteel, bovenop een klif, geflankeerd door de majestueuze Julische Alpen, kijk ik uit op het minuscule en meteen ook enige Sloveense eiland.

    Bled meer de oevers van het meer tov de Julische Alpen Myriam Thys | cms

    In het midden staat de barokke Maria Hemelvaart kerk, nu een museum. Als je er de kerkklok luidt mag je een wens doen. Het proberen waard. De leukste manier om het eiland te bereiken is met een traditionele pletnaboot, een soort Sloveense gondola. Elke boot behoort toe aan een familie en de unieke roeitechniek gaat over van vader op zoon. Mijn gids verwoordt het perfect: je hebt geen reden nodig om naar Bled te komen. Bled is de reden zelf.

    Postojna Cave de langste grot ter wereld

     Postojna, een ondergronds wonderland

    Het Karstplateau in het zuidwesten van Slovenië, dat zomaar even 10.000 km2 beslaat, lijkt één grote belegen kaas met gaten. Het bestaat uit diepe kloven, grotten en ondergrondse rivieren. Volgens mijn gids zouden er in Slovenië zo’n 13.000 grotten zijn, waarvan vele meer dan 100m lang, een paradijs voor speleologen. De Škocjan grot is de bekendste en Unesco Werelderfgoed. Maar ik duik de Postojna Cave in, de op één na langste grot ter wereld: 24km, het gangenstelsel lijkt oneindig.

    Postonja grot Myriam Thys | cms

    Slechts 5 km is publiek terrein, maar dat is een behoorlijk lang parcours om met open mond te doen. De spectaculair mooie grot is zo’n 3 miljoen jaar oud en werd gebeeldhouwd door de tijd. Vanop een 40m hoge brug kijk ik uit op de concertzaal, een ruimte van zomaar even 3000 m2. Het leukst in zo’n druipsteengrot is dat mijn fantasie overuren draait. Ik zie er overal dieren en menselijke figuren in. Sommige van de stalactieten en stalagmieten zijn gigantisch. Er staat een soort wolkenkrabber van 60m hoog. Als je weet dat ze één cm per 100 jaar groeien is het sommetje snel gemaakt. Leuke anekdote, op 120m onder de grond is er een postkantoor, waar ik prompt een kaartje verstuur, al is het maar voor de originele grotstempel.

    Predjama Kasteel Myriam Thys | cms

     Grotburcht Predjama

    Vlakbij Postojna ligt een bijzonder 12de eeuws kasteel, Predjama, één van de grootste grotburchten ter wereld. Hangend aan een klif lijkt het alle wetten van de zwaartekracht te tarten. De vijand maakte er geen schijn van kans, het was oninneembaar. In de 15de eeuw woonde er een rebelse ridder die door de toenmalige keizer ter dood veroordeeld werd. Omdat hij zich niet wilde overgeven, hongerden ze hem uit. Niemand wist dat het kasteel bovenop een grot was gebouwd die verbonden was met een lange tunnel waardoor constant eten werd aangevoerd. Jammer genoeg eindigt het verhaal in mineur, want hij werd uiteindelijk toch vermoord in de enige zwakke plek van zijn burcht, het toilet dat buiten aan een van de torens hing. In de 16de eeuw werd het kasteel gerestaureerd in Renaissance stijl. Vandaag is het een museum, waarin ik met veel nieuwsgierigheid een boeiende tijdreis maak.

    Bohinj meer Myriam Thys | cms

     

    Meer Bohinj, serene schoonheid

    Het Bohinj meer, meteen het grootste van het land, ligt genesteld in het hart van de Julische Alpen. De bergen spiegelen zich als volwaardige diva’s in het rimpelloze water. De hoge pieken vormen een soort amfitheater, die het meer in een innige greep houdt. Tijdens een wandeling langs de oevers kom ik in charmante dorpjes terecht en verandert het landschap voortdurend. Het populairst is Ribčev Laz, dat door de mooie Johannes De Doper kerk met zijn kenmerkende gotische architectuur, een echte trekpleister is. Er zijn ook verschillende watervallen in de buurt, de bekendste daarvan is de Savica. Tijdens de zomer brengt een plons in het meer de verlossende verfrissing. Je kan er ook kanoën of, zoals ik, stand-up peddelen. Er zijn ook heel veel fietsmogelijkheden. Maar het is vooral een erg serene omgeving die me compleet omver blaast.

    Piran

    Charmante kuststadjes

    De Sloveense kust is slechts 46km lang en ligt gesandwicht tussen Italië en Kroatië, maar de stadjes zijn uiterst charmant. De vele palmbomen en mooie jachthavens van Piran, Izola en Koper zorgen meteen voor Middellandse Zee vibes. Portorož wordt ook wel het Sloveense Nice genoemd, met mooie stranden en een uitgelezen wellness cultuur. Maar de op Venetië geïnspireerde architectuur maakt van Piran het meest authentieke stadje van de Sloveense Riviera. Ik strol er door een doolhof van smalle straatjes.

    Sloveense Rviera Piran Myriam Thys | cms

    Op het indrukwekkende Tartinijev trg (plein) lijkt het alsof ik enkele eeuwen terug wordt gekatapulteerd in de tijd. Piran maakte ooit deel uit van de stadsstaat Venetië en dat laat z’n sporen na. Zo is de 16de eeuwse klokkentoren van de St. Joriskerk een replica van de Campanile in Venetië. Bij helder weer kan je Venetië trouwens zien liggen vanop de oude stadswallen. Van hieruit zie ik ook dat Piran op een schiereiland ligt. Doordat het bijna volledig omringd is door de zee lijkt het op een onoverwinnelijk fort. In de smalle straatjes vermengt de geur van zeevruchten zich met de zilte bries van de Adriatische Zee. Aan de kustlijn krioelt het van de restaurants en bars, de terrassen zitten overvol, zomervibes in ‘t kwadraat.

  • Citytrip Istanboel, twee continenten, één stad

    Citytrip Istanboel, twee continenten, één stad

    Want de tulp kwam hier al terecht in de 11de eeuw, 5 eeuwen vroeger dan bij onze noorderburen. Istanboel is dus naast een fenomenale historische schatkamer ook een echte tulpenstad.

    Blauwe Moskee met 6 minaretten heel aanwezig in skyline Myriam Thys | cms

    ’s Werelds mooiste Skyline

    Of je nu in de eeuwenoude straten wil verdwalen, afdingen in de Grote- of de Egyptische Bazaar of iconische monumenten wil bezoeken, in Istanboel kan het allemaal. Ik zie er prachtige architectuur, maar ook moderne kunstgalerijen, gezellige cafés, dito restaurants en vooral een bijzonder levendige sfeer.

    De beroemde rode tram in de winkelstraat Myriam Thys | cms

    Voeg daar nog een van ’s werelds mooiste skylines met ontelbare moskeeën en een veelvoud aan minaretten aan toe en je hebt je handen vol voor een paar dagen. Vermijd de weekends want al vanaf de zon opkomt boven de Bosphorus, die Istanboel doormidden splijt en twee continenten van elkaar scheidt, fladderen er meer toeristen dan duiven rond in de oude stad.

    De Big Five

    Voor ik het drukke verkeer induik heb ik een stevige Turkse koffie nodig. Soms lijkt het alsof ik in een videogame zit, een ongeorkestreerd schouwspel van toeterende auto’s, gele taxi’s, brommertjes en voetgangers die op goed geluk de straat oversteken. Met 17 miljoen inwoners is dat dagelijkse kost. In de autoluwe oude stad is het een stuk aangenamer, vooral in de week wanneer ook de voetgangersfiles afnemen en je rustig kan rondstrollen om de vele wonderen van het historische stadsdeel te ontdekken.

    Overal vissers Myriam Thys | cms

    De oproep tot gebed galmt door de ijle ochtendlucht en herinnert aan de diepgewortelde religieuze tradities. Kerken en moskeeën staan hier broederlijk naast mekaar. Nog geen steenworp verder vind ik hipstercafés en trendy shops. Het is een oneindig touwgetrek tussen traditie en vernieuwing. Maar geen trip naar Istanboel is compleet zonder een bezoek aan de big 5: de Aya Sofia, de Blauwe Moskee, De Galata Toren, Topkapi Paleis en de Cystern Basiliek.

    Aya Sofia Myriam Thys | cms

    De Aya Sofia

    Als de muren  van de Aya Sofia konden praten, zouden ze zomaar even 1500 jaar geschiedenis uitbraken. Oorspronkelijk was het een Byzantijnse kerk, die in de 15de eeuw, na de verovering van Istanboel door de Ottomanen, een moskee werd. Van 537 tot 1453, toen Istanboel nog Constantinopel heette, was het de grootste kathedraal ter wereld. Nadien stond nota bene deze kerk model voor alle toekomstige moskeeën.

    Aya Sofia Myriam Thys | cms

    De Aya Sofia werd gebouwd in amper zes jaar, wat zeker voor die tijd, als een mirakel werd aanzien. Er zijn o.a. nog twee orthodox christelijke mozaïeken te bewonderen, een wenszuil en de loge van de sultan en de keizerin. Maar het is vooral een architectonisch hoogstandje dat vandaag een van de beste bewijzen is van het rijke culturele erfgoed van Istanboel.

    De Blauwe Moskee Myriam Thys | cms

    De Blauwe Moskee

    De Blauwe Moskee, ook bekend als Sultan Ahmet Moskee, is minstens even populair als de Aya Sofia, maar werd bijna 1100 jaar later gebouwd. Wat de moskee heel herkenbaar maakt zijn de zes minaretten. Als je nekpijn wil vermijden moet je niet in het weekend gaan, want boven de massa uit kan je dan enkel de koepels bewonderen, die uiteraard waanzinnig mooi zijn.

    De Blauwe Moskee Myriam Thys | cms

    Door de week heb je meer kans om alles in detail te bekijken, zoals de beroemde blauwe Iznik tegels die de moskee haar naam gaven en de sierlijke mihrab, of gebedsnis. Net zoals in andere moskeeën en paleizen zie ik overal tulpafbeeldingen in de mozaïeken, dé nationale bloem. De Blauwe Moskee is een soort stadsicoon dat zich als geen ander profileert in de skyline van Istanboel.

    De Basilica Cisterne Myriam Thys | cms

    De Basilica Cisterne

    Nog een schat uit het Byzantijnse rijk is de Cistern Basiliek, voor mij het meest verrassende hoogtepunt van de stad. Mijn mond valt open als ik afdaal in de gigantische, ondergrondse ruimte met maar liefst 336 zuilen. Deze 6e eeuwse wateropslagplaats lijkt op een verzonken paleis, alsof reuzen er hun geheime clubje hadden. Het water werd via een aquaduct aangevoerd van het op 19km gelegen Belgradowoud. Er kon zomaar even 80.000 kubieke meter drinkwater opgeslagen worden voor de toenmalige keizer en zijn gevolg. Het lijkt op een surrealistisch decor, de belichting zorgt voor extra magie.

    De Basilica Cisterne Myriam Thys | cms

    Het verbaast me dan ook niks dat er veel films werden opgenomen, waaronder ‘Inferno’ met Tom Hanks en de James Bond film ‘From Russia with love.’ De cistern ligt onder de Hippodroom, wat een van de oudste plekken van de stad is. Deze voormalige arena voor wagenrennen en belangrijke ceremonies, nu een enorm plein, werd gebouwd in 324 voor Christus. De indrukwekkende zuil van keizer Constantijn, een van de weinige Romeinse overblijfselen, de fantastisch bewaarde Egyptische obelisk met hiërogliefen en een elegante fontein zijn hier de belangrijkste bezienswaardigheden.

    Het Topkapi Paleis Myriam Thys | cms

    Het Topkapi Paleis

    De vele musea en unieke monumenten maken van Istanbul een soort historische krachtcentrale. Het Topkapi paleis, gebouwd in 1465, ooit de weelderige residentie van de Ottomaanse sultans, siert al eeuwen de oever van de Bosphorus. De sultans verbleven er in het aangename gezelschap van  hun riante harem, die vaak bestond uit zo’n 300 concubines. Het Topkapi Paleis is dus een stille getuige van eeuwen van intriges, uitzonderlijke weelde, politieke machtsstrijd en geheime romances.

    Topkapi Palace schatkamer de tweede grootste diamant ter wereld cms | cms

    Het paleis heeft vier courtyards met elk een eigen functie en prachtige tuinen. Vandaag is het een populair museum dat massa’s bezoekers lokt. In de schatkamer zie ik zeldzame voorwerpen die de extreme rijkdom van de sultans etaleert, een fascinerende collectie van spectaculaire juwelen. De beroemde ‘Topkapi dolk’ die ik nog ken van de gelijknamige film en ’s werelds tweede grootste diamant (86 karaat), de lepelmakersdiamant, zijn de blikvangers.

    De Galata Toren Myriam Thys

     De Galata Toren

    Genesteld in de levendige Karaköy wijk kijkt de Galata Toren met tijdloze elegantie uit op de stad. Gebouwd in de 14de eeuw heeft de 67m hoge toren de overgang van het Byzantijnse- naar het Ottomaanse rijk meegemaakt en heeft er intussen een lange en gevarieerde carrière op zitten: van wacht- tot vuurtoren, een sterrenwacht en zelfs een gevangenis. V

    Restaurant tegenover Galata toren Myriam Thys | cms

    ia een stenen wenteltrap beland ik op het uitkijkplatform waar ik beloond word met een fenomenaal uitzicht op Istanboel met al zijn architecturale pareltjes. Het is al eeuwenlang een oriëntatiepunt in de wirwar van straatjes die dit deel van Istanboel karakteriseren. De buurt errond is druk maar erg gezellig, met veel shops, bars en restaurants.

    AKM opera en cultureel centrum Myriam Thys | cms

    Modern Istanboel

    Afspraak aan de Kabatas Pier, waar ik gezwind een super modern jacht opstap voor een tocht van 2u op de Bosphorus. De vele paleizen en moskeeën glijden er als op een catwalk aan me voorbij. Het is heel bijzonder om op de scheidingslijn tussen Europa en Azië te balanceren, die slechts een brug van mekaar verwijderd liggen. De oudste en meest legendarische is de Galatabrug, van waarop vissers hun lunch uit de river proberen te hengelen. Een heel andere buurt is de Galataport, waar de cruiseschepen aanleggen.

    Een van de bruggen over de Bosphorus die Europa met Azië verbindt Myriam Thys | cms

    De wijk errond is bijzonder trendy en helemaal gewijd aan kunst, cultuur, design, mooie boetieks, en een boel goeie restaurants zoals ‘Muutto’, waar ik Turkse tapas eet met een moderne twist. Nog meer hedendaagse pracht vind ik in het volledig hernieuwde Atatürk Cultural Center (AKM). Ik ben uitgenodigd op de opening van het prestigieuze wereld symposium voor koormuziek. Maar het gebouw alleen al is een must.

    Dolmabahce paleis Myriam Thys | cms

    Turkse Tulpen

    Weinig mensen weten dat de tulp vanuit Kazachstan in de 11de eeuw al in het toenmalige Constantinopel terecht kwam. De tulp zoals we die nu kennen is dus afkomstig uit Turkije. Onze noorderburen maakten er pas kennis mee in de 16de eeuw. Een eeuw vroeger kende deze bloem haar hoogtepunt in het Ottomaanse rijk. Het was een teken van extreme rijkdom, een echt statussymbool. Vandaag is het nog steeds de nationale bloem van Turkije. Ik zie dan ook afbeeldingen van tulpen in moskeeën en paleizen, op tapijten en op muntstukken. Zelfs de theeglaasjes zijn tulpvormig. Niemand in Europa kende deze bloem, want er was een streng verbod op export.

    Myriam Thys | cms

    Tot sultan Süleyman in de 16de eeuw een uitzondering maakte en een Oostenrijks diplomaat een paar bollen cadeau deed. De rest is geschiedenis. Het zijn wel de Nederlanders die de tulp eeuwige roem bezorgde. Tulp komt trouwens van het Perzische woord tulipán, wat tulband betekende en met een beetje fantasie kan je dat er inderdaad in zien. In april is er een tulpenfestival in Istanbul en zie je ze letterlijk overal. Er zijn ook tulpenparken zoals Emirgan, dat aan Keukenhof doet denken en elk jaar massa’s toeristen trekt. De tulp is hier niet zomaar een bloem, het is het symbool van de Turkse cultuur.

    Turkse specialiteiten met moderne twist in Muutta resto in Galataport Myriam Thys | cms

    Eetcultuur

    Buiten een thee-en koffieobsessie, want beide drankjes vloeien door de aders van elke Turk, is er ook een echte eetcultuur in Istanboel. Calorieën tellen niet als je in deze stad verblijft, want het eten is even verleidelijk als de Grote Bazaar met al haar lichtjes en felle kleuren. Samen met de gezellige drukte en de adembenemende bezienswaardigheden is tafelen vaak de reden waarom mensen terugkomen. Van lekkere kebabs en heerlijke mezze tot gastronomische hoogstandjes in super trendy restaurants, zoals de hippe ‘Divan brasserie Fuaye’ in het AKM, of ‘Serenita’, waar een vrouwelijke chef de plak zwaait.

    Restaurant Serenita Myriam Thys | cms

    Mijn smaakpapillen maken geregeld vreugdesprongetjes, want sinds 2022 telt Istanboel zomaar even 53 restaurants met een Michelinvermelding. Nog een leuke plek voor foodies is de Galatabrug, waar je net als op de oude legendarische brug heerlijk vis kan eten en waterpijp roken. Zoetigheden zijn niet meteen mijn ding, maar zijn hier wel ontzettend populair. Baklava en Turkish delight horen bij Istanboel als suiker in een te sterke Turkse koffie. Een ding is zeker, Istanboel verken je stap per stap maar vooral ook hap per hap.

  • Borgloon, slowtravel: een weekendje onthaasten

    Borgloon, slowtravel: een weekendje onthaasten

    In de lente wordt het hele landschap er opgefleurd door geurige bloesems. Het is een prachtige regio met maar liefst tien kastelen, een belangrijke abdij, kunst in de natuur en glooiende wijngaarden. De ideale plek voor een weekendje onthaasten.

    Kloosterabdij Mariënlof en het oudste meubelstuk van België

    Abdij Marie?nlof, binnentuin
    Abdij Marie?nlof, binnentuin Myriam Thys

    Het voormalige Kruisherenklooster (Klooster van Colen) werd in 1438 gesticht door Maria Van Colen en is sinds 1990 officieel een abdij. Er wonen nog drie Cisterciënzerzusters waarvan één ons naar de 16de eeuwse kapel leidt, die in 1750 afbrandde en terug werd opgebouwd in Luikse barok. Een van de pronkstukken in deze oase van rust is een polychroom Mariabeeld. Ook de barokke muurschilderingen in de sacristie trekken onze aandacht. Maar het meest waardevolle stuk in de abdij is een bidstoel van de 12de eeuw. ‘Het oudste meubelstuk van België,’ zegt de zuster trots. Volgens een legende wordt elke vrouw die er op gaat zitten binnen het jaar zwanger.

    De Vallei van Colen

    Op de binnenplaats van abdij Mariënlof bezoeken we het fruitmuseum. We zien er o.a. de allereerste sorteermachine van Europa en de langst bestaande veilingklok van ons landje. Tot in 2009 kon je hier lekkere fruittaart eten, die de toen al erg bejaarde zuster Odille bakte voor de gasten, maar dat is jammer genoeg verleden tijd.

    De Vallei van Colen, plaatselijk biertje
    De Vallei van Colen, plaatselijk biertje Myriam Thys

    Een populaire stop

    Gelukkig heeft Roniek Van Bree, die samen met haar man het oude schooltje van de abdij in 2016 tot een gezellige taverne omtoverde, die traditie nieuw leven ingeblazen. Ze gebruikt hetzelfde recept. De eigenares herinnert zich nog goed hoe zuster Odille met de koffiekan rond ging. Ook die traditie bestaat nog, slow koffie dus als kers op de letterlijke taart. Intussen is ‘De Vallei van Colen’ een populaire stop geworden voor wandelaars en bezoekers van de abdij. Van op het terras kijk je er uit op de wijngaarden.

    De Vallei Van Cole, de nonnekes taart
    De Vallei Van Cole, de nonnekes taart Myriam Thys

    PIT kunstproject in Borgloon. Kunst ontdekken in de natuur

    PIT kunstproject, het doorschijnkerkje van Gijs Van Vaerenbergh
    PIT kunstproject, het doorschijnkerkje van Gijs Van Vaerenbergh Myriam Thys

    Routekaarten vinden we bij de dienst toerisme. Het meest opvallende kunstwerk is zonder twijfel ‘Reading between the Lines’ van Gijs Van Vaerenbergh, of het ‘Doorkijkkerkje’ zoals het al snel genoemd werd. Wat het zo bijzonder maakt is dat we het landschap blijven zien doorheen de metalen schijven waaruit de kerk is opgebouwd. Het licht zorgt voor een voortdurend wisselende perceptie. The Guardian noemde het het mooiste plekje in België.

    #158

    Waar het zonlicht ook een belangrijke rol speelt is in #158 van Aeneas Wilder, een cirkelvormige structuur die verwijst naar de rondgang in het Klooster van Colen en zowel van buiten als binnenin wondermooi is. Nog een installatie die het in de ronde vormen zocht is de gigantische, spierwitte ‘Memento’ van Wesley Meuris.

    PIT kunstproject #158 van Aeneas Wilder
    PIT kunstproject #158 van Aeneas Wilder Myriam Thys

    Meer PIT: kunst in openlucht

    Het PIT project leidt ons nog langs vier andere kunstwerken, waaronder ‘De Tranendreef’ van Dre Wapenaar bij het kasteel van Hex. Een creatie die niet alleen origineel is maar ook praktisch want je kan erin logeren. Het bestaat nl. uit vier boomtenten in de vorm van een traan. Vlak ernaast -en in combinatie te gebruiken- vinden we de installatie van Ardie Van Bommel: ‘Field furniture’ Het zijn een toilet, een barbecue unit, een tafel en zitjes, allemaal gemaakt uit fruitkisten, die hier deel uitmaken van het dagelijkse leven.

    PIT kunstproject, de Tranendreef van Dre Wapenaar
    PIT kunstproject, de Tranendreef van Dre Wapenaar Myriam Thys

    Proximity Effect

    Geluidskunstenaar Paul Devens zorgde voor een unieke klankervaring in de Servatiuskerk in Grootloon, het heet ‘Proximity Effect’ en is een spel van geluidsgolven, tonen en echo’s in een heel serene omgeving. En het meest recente kunstwerk heet ‘De Twijfelgrens’ en is van de hand van Fred Eerdekens. Het is een simpele kronkelende lijn in het landschap. Pas als we het vanuit de juiste hoek bekijken, ontdekken we het woord twijfelgrens.

    De beste Vlaamse wijn komt uit de fruitstreek rond Borgloon

    Wijngaarden, domein Cohlenberg
    Wijngaarden, domein Cohlenberg Myriam Thys

    De pionier van het nieuwe wijnverhaal was Jan Bellefroid. Wij gaan op bezoek bij Ludo Derwael, die het domein Cohlenberg in 1982 van schoonvader Jan overnam. Vooral zijn witte wijnen zijn verrassend lekker. Intussen zijn er een tiental wijndomeinen in en rond Borgloon, die volgens Ludo ooit tot de besten van Europa zullen horen. De Belgische wijnen scoren inderdaad steeds beter, vooral de bubbels doen het zeer goed.

    Clos d’Opleeuw

    Een van de beste witte wijnen van het land wordt gemaakt in Clos d’Opleeuw. In deze volledig ommuurde wijngaard van één hectare wordt een uitstekende chardonnay geproduceerd, die vooral in sterrenzaken wordt geschonken. Een slow white wine, die 18 maanden op houten vaten gerijpt wordt.

    Clos d'Opleeuw
    Clos d’Opleeuw Myriam Thys

    Stroop en porselein

    ‘Strooplekkers’ worden de inwoners van Borgloon genoemd. En daar gaat een hele geschiedenis aan vooraf. Borgloon was immers sinds 1879 de bakermat van de stroop. Logisch, gezien de gigantische hoeveelheid fruitbomen in de regio. In 1960 kregen veel stroopstokerijen het al moeilijk, tot in 1988 de productie volledig stil viel. Maar gelukkig werd de laatste stokerij beschermd en restaureerde de stad het volledige complex. Nu wordt er op ambachtelijke wijze terug Loonse stroop gemaakt.

    Gerestaureerde stroopstokerij
    Gerestaureerde stroopstokerij Myriam Thys

    Ook porselein was ooit heel belangrijk in Borgloon en niks is leuker dan deze twee ambachten op een originele manier te combineren. Om de porselein nijverheid nieuw leven in te blazen heeft Pieter Stockman o.a. een typische herbruikbare strooppot in porselein ontworpen. In de Smaakfabriek staat die te koop, maar wij houden het bij heerlijk vers gebakken stroopwafels.

    Gerestaureerde stroopstokerij, ambachtelijke stroop
    Gerestaureerde stroopstokerij, ambachtelijke stroop Myriam Thys

    Themawandelingen rond Borgloon

    Een van de wandelroutes
    Een van de wandelroutes Myriam Thys

    Zo is er uiteraard een bloesemwandeling, maar ook eentje rond gedichten, waar we onderweg verzen van Herman Rohaert kunnen lezen. En omdat we in Haspengouw zijn, zijn dat vaak gedichten over fruit.

    Historische hoogtepunten

    Tijdens de spijkerwandeling volgen we de voetpadspijkers waarop het symbool van de strooplekkers (bijnaam Borgloners) afgebeeld staat. Ze leiden ons langs alle historische hoogtepunten van dit oude gravenstadje.

    Borgloon beeld in de straat
    Borgloon beeld in de straat Myriam Thys

    Greenspots

    Greenspots voert ons dan weer langs de mooiste uitkijkpunten in het Haspengouwse landschap. De fotozoektocht, waar je landschappen moet herkennen aan de hand van foto’s, is vooral leuk met kinderen. En dan is er nog het grootste aaneengesloten bos van Haspengouw op de grens van Borgloon en Kortessem, het Bellevuebos, waar we een van de tien kastelen van Borgloon zien met dezelfde naam.

    Greenspots wandelingen
    Greenspots wandelingen Myriam Thys
  • Texel: een eiland om van te houden

    Texel: een eiland om van te houden

    Texel: een eiland om van te houden

    Texel is het grootste en een van de leukste waddeneilanden. Het is een bestemming waar je het hele jaar terecht kan want het heeft de meeste zonuren van Nederland. Nergens in het land zijn er zoveel verschillende landschappen te zien als hier, van enorme duinen, tot kleurrijke bloemenvelden, bos, uitgestrekte stranden, de wadden, akkers en weiden en uiteraard polders. ‘De overkant’ is een begrip, een knipoog naar de gapende kloof met het vasteland, want eilanders zijn nu eenmaal een volkje apart met een uitgesproken vrijheidsgevoel. En dat is zeker een van de vele charmes van dit eiland. Maar het is de natuur die er écht de kroon spant.

    1. Zeven dorpen, zeven verhalen

    2. Gastronomie, creatief met plaatselijke producten

    3. De waddenzee, het beroemdste getijdengebied ter wereld.

    4. Wandelen en fietsen

    5. Ecomare: de Texelse natuur in een notendop

    6. De Dennen, het oudste bos

    7. De vuurtoren, hét herkenningspunt

    8. Het schipbreuk-en juttersmuseum Flora, Schatteneiland verbleekt erbij

    Zeven dorpen, zeven verhalen

    En die wonen in 7 dorpen: Den Burg, Den Hoorn, De Koog, De Cocksdorp, Oosterend, De Waal en Oudeschild. Ze hebben elk hun eigen karakter.

    Den Burg

    In de hoofdstad van Texel, woont bijna de helft van de Texelaars. Als je wil shoppen is this the place to be. Je vindt er de meeste winkels en restaurants en ook de enige bioscoop van het eiland. Aan goeie eetadresjes geen gebrek. Wat opvalt is dat er enorm veel met plaatselijke produkten wordt gewerkt en dat de meeste chefs er heel creatief mee bezig zijn. In juli en augustus is er elke woensdag een leuke zomermarkt, telkens met een ander thema.

    Den Hoorn

    Den Hoorn, het meest zuidelijke dorp, zie je al liggen vanop de veerboot. Het 15de eeuwse witte kerkje is het meest gefotografeerde gebouw. Vreemd genoeg ligt het net buiten het stadje. Het is een kunstenaarsdorp en dat merk je meteen, er zijn verschillende kunstgalerijen en het is de enige plek waar je naar het theater kan. Ook voor foodies is het een hotspot, een van de restaurants, Bij Jef, heeft zelfs een Michelin ster in de wacht gesleept. In de lente kan je de bloemenvelden, vooral narcissen en tulpen, vanuit dit dorp ontdekken. En voor kinderen is de Bonte Belevenis ontzettend leuk, ze kunnen er kaarsen, zeep en zelfs brood maken, de ideale escape voor een regenachtig dagje.

    De Koog

    Alleen wat zandduinen scheiden De Koog van de zee, het ligt aan een enorm breed strand en grenst aan het Nationale Park Duinen en het natuurgebied De Nederlanden, dus voor heerlijke natuurwandelingen zit je hier perfect. Een bruisende gezelligheid onderscheidt het meteen van de andere meer intieme dorpjes. Oostduinkerke, maar dan in zakformaat. We flaneren er door de Dorpstraat langs ijssalons, kleurrijke souvenirwinkels en gezellige terrasjes. Je kan de hele wereld proeven in één enkele straat. In De Koog worden vaak muziekfestivals georganiseerd en het uitgaansleven is er net iets levendiger dan in de zes zusterdorpen.

    De Cocksdorp

    De Cocksdorp is klein met typische huisjes, erg rustig en gezellig. Een perfecte uitvalbasis als je het hele eiland wil ontdekken. De Krim, het grootste vakantiepark van de Waddeneilanden, ligt er vlak naast. Er is ook een luchtvaart-en oorlogsmuseum. De Cocksdorp is het meest recente dorp van Texel en werd genoemd naar een Antwerpse reder. Hét symbool van het eiland, de vuurtoren, ligt vlakbij. En omdat de Noordzee en de Waddenzee mekaar hier raken, is het een toevluchtsoord voor vele vogels.

    De Waal

    Dit dorpje dat ooit aan zee lag, vind je nu in het midden van het eiland, waardoor het er erg rustig is. De Waal is het kleinste dorp van Texel en nog bijzonder authentiek met charmante huizen, oude boerderijen én een cultuurhistorisch museum. Aan de kerk zie je beelden van de Sommeltjes, kleine aardmannetjes die volgens een legende op een oude grafheuvel, de Sommeltjesberg, leefden en dansten tijdens volle maan. Het bekendste muziekfestival van Texel, Sommeltjespop, heeft er zijn naam aan ontleend. En er is zelfs een Sommeltjeswandelweg. En als je helemaal in de ban bent van deze dansende trollen kan je ze ook mee naar huis nemen in de vorm van kaarsen.

    Oosterend

    Oosterend wordt wel eens het mooiste dorp van Texel genoemd, een echt oud vissersdorp zoals vroeger waar nog steeds veel vissers wonen. Het ligt dichtbij de Waddenzee. Maar de haven die er vroeger was is verhuisd naar Oudeschild. Het piepkleine dorpje heeft 3 kerken, vroeger zelfs 7, voor amper 1200 inwoners. Als je wil hiken zit je hier goed want vanuit Oosterend vertrekken een aantal mooie wandelroutes.

    Oudeschild

    Oudeschild is het enige dorp dat pal aan zee ligt, het is dus de thuishaven van de Texelse vissersvloot. Er liggen nog tientallen kotters. Het dorp bestaat al sinds de 17de eeuw en was een belangrijke haven voor de VOC schepen. Je zou het niet meteen zeggen, maar Oudeschild was het startpunt van vele belangrijke ontdekkings- en handelsreizen. Die hele geschiedenis vind je in het Kaap Skil museum, waar het Texelse maritieme verleden uit de doeken wordt gedaan en je ook alles te weten komt over jutters. En vermits het een vissershaven is kan je hier overal uitstekende en zeer verse vis eten.

    Gastronomie, creatief met plaatselijke producten

    Maar een eiland kan natuurlijk niet zonder vis. Leuk is om bij hoog water mee te varen op een kotter door de Waddenzee. Zo kan je meteen zien hoe garnalen worden gevangen. Ze worden op de boot gekookt. Verser kan je ze nergens eten. Er komen ook behoorlijk wat Nederlandse mosselen uit de Waddenzee.

    Een pure en eerlijke keuken

    Texel had net zoals de rest van Nederland een typische, vrij eenvoudige keuken, maar daar komt steeds meer verandering in. Met een boel creatieve chefs heeft gastronomie met een grote G ook op Texel zijn intrede gedaan. ‘Bij Jef’ heeft zelfs een Michelin ster in de wacht gesleept. Ook Brasserie Rebecca in De Waal is een uitstekend gastronomisch restaurant. Maar zelfs in de reguliere eettenten kan je hier, zonder al te veel poespas, een pure, eerlijke en vooral lekkere keuken ontdekken.

    De waddenzee, het beroemdste getijdengebied ter wereld.

    Bij eb loopt ze voor meer dan de helft leeg: 1140 miljard liter en dat tweemaal per dag. Bij laag water kan je wadlopen, iets wat uniek is in de wereld en razend populair. Je kan het best georganiseerd doen met een gids, want het is niet zonder gevaar. Er vertrekken wadlooptochten vanuit Oosterend en De Cocksdorp. De Waddenzee is ook een populaire fly-in voor miljoenen trekvogels die er ieder jaar een broodnodige stop maken op hun tocht naar Afrika.

    Wandelen en fietsen

    Er zijn dan ook ontzettend veel wandelopties. Dankzij de bloembollenvelden in de lente spatten de kleuren van duizenden narcissen en tulpen je tegemoet, mistige weides met paarden, oneindige duinen en uitgestrekte stranden, er is natuur te over op dit eiland. De Slufter bv. heeft een uniek landschap, het kleurt in de zomer paars en in de herfst rood. In De Geul in het zuiden van Texel vind je de grootste lepelaarskolonie van Nederland, ze houden van de waddenzee want vermits er geen vossen zijn op dit eiland hebben ze niks te vrezen. Omdat er enorm veel voedsel is kan je hier bijna 300 vogelsoorten ontdekken.

    Thematische fietsroutes

    Met een immens web aan fietspaden is Texel hét fietseiland bij uitstek. Er zijn ook speciale thematische routes uitgedokterd: de tasty tour voor foodies om de lekkere keuken van het eiland te leren kennen. De Geheimenfietsroute voor wie de verborgen kantjes van Texel wil ontdekken. En de Jan Wolkersfietsroute die je in de voetsporen doet treden van deze belangrijke Nederlandse auteur, die werkelijk verzot was op dit eiland.

    Ecomare: de Texelse natuur in een notendop

    Je wordt er verwelkomd door een wolharige neushoorn, een kolos die in minder geciviliseerde tijden de wadden onveilig maakte. En er zijn nog meer eigenaardige wezens te ontdekken, in een schemerig zaaltje kan je bv. een replica zien van de immense haringkoning die in 2009 op Texel aanspoelde. Maar dé blikvangers in Ecomare zijn de zeehonden en bruinvissen die ongedwongen baantjes trekken in de buitenbassins. Kinderen worden er als een magneet door aangezogen. En van hieruit kan je ook het Duinpark verkennen.

    De Dennen, het oudste bos

    Een moeilijke opdracht want de grond was veel te nat, maar het lukte. Jammer genoeg was het rendement niet bijzonder groot en het werd al snel een recreatiegebied. Nu zijn er ook loofbomen aangeplant en is het toeristisch gezien een topper. Je kan er wandelen, mountain biken, paardrijden en zelfs barbecuen.

    De vuurtoren, hét herkenningspunt

    Hij is al meer dan 150 jaar oud en 35 m hoog. Hij is bijzonder geliefd bij fotografen. Maar het loont ook de moeite, als je er wat trappen voor over hebt, om hem eens langs de binnenkant te bekijken, al is het maar voor het prachtige uitzicht op de Waddenzee, die vooral tijdens eb ontzettend mooi is. En op weg naar de top kan je dan meteen het minimuseum bezoeken.

    Het schipbreuk-en juttersmuseum Flora, Schatteneiland verbleekt erbij

    Die laatsten zijn er altijd geweest op de waddeneilanden.
    Er waren tijden dat er elke dag wel iets interessants aanspoelde. Strandjutters zijn de schattenjagers van de Wadden. Een van die schattenjagers is Jan Uitgeest, hij wordt dit jaar tachtig en is zijn hele leven een jutter geweest. Hij opende het eerste en meteen grootste juttersmuseum van de wereld. Schuren vol met een bonte verzameling van voorwerpen die de getijden op het strand hebben geworpen. Sommige zijn volgeladen
    tot aan het plafond en elk voorwerp heeft een verhaal. En voor die verhalen moet je ernaartoe.

    Ontelbare schatten

    Je kan het zo gek niet bedenken of het ligt er: van flessenpost, tot kompassen en jassen, van een lading Adidas schoenen tot een liefdeskistje, alles wat de zee geeft nemen ze mee. Het jutten is een avontuurlijke job op het randje van de illegaliteit. Er werd vaak een oogje dichtgeknepen, want jutters hielden en houden nog steeds het strand schoon. Flora, in de Koog, is een must see, want je leert er ontzettend veel over Texel. En Schatteneiland verbleekt erbij.

    FAQ

    Wat zijn de zeven dorpen van Texel?

    Texel telt zeven dorpen: Den Burg, Den Hoorn, De Koog, De Cocksdorp, Oosterend, De Waal en Oudeschild, elk met een eigen karakter.

    Waar kan je het beste wandelen op Texel?

    Je kan prachtig wandelen in De Slufter, De Geul of langs thematische wandelroutes vanuit onder andere Oosterend.

    Hoe kan je wadlopen op Texel?

    Wadlopen kan bij laag water onder begeleiding van een gids, met vertrekpunt in Oosterend of De Cocksdorp.

    Wat maakt Ecomare aantrekkelijk voor kinderen?

    Kinderen zijn dol op de zeehonden en bruinvissen in de buitenbassins van Ecomare en kunnen er veel leren over de natuur van Texel.

    Kan je goed fietsen op Texel?

    Ja, Texel is een echt fietseiland met een uitgebreid netwerk aan paden en thematische routes zoals de tasty tour en Jan Wolkersfietsroute.

    Wat is er te doen in het juttersmuseum Flora?

    In Flora ontdek je duizenden aangespoelde voorwerpen en verhalen van strandjutters, uniek op de wereld.

    Waar kan je gastronomisch eten op Texel?

    Voor fine dining kan je terecht bij ‘Bij Jef’ in Den Hoorn of Brasserie Rebecca in De Waal, maar ook andere eetgelegenheden serveren eerlijke en smakelijke gerechten.

    Hoe bereik je de vuurtoren van Texel?

    De vuurtoren ligt bij De Cocksdorp en is toegankelijk voor bezoekers die de trap willen beklimmen voor een prachtig uitzicht.